Neredeyse 4 yaşında mı? Yine de hemen bezden vazgeçemez

Hiçbir adımı atlamayın, yoksa daha uzun sürer

Çocuğunuz biraz daha büyük olsa bile, ilk adımdan başlamalısınız. Çoğu ebeveyn, hemen bezini çıkarmak gerektiğini düşünür. Ancak özellikle 3 ya da 3,5 yaşındaki çocuklar için bu oldukça garip bir durumdur. Çünkü hayatları boyunca bez giymişlerdir, buna alışkındırlar. Bezleri çıkarıldığında ne olacağını henüz hissetmeyi öğrenmemişlerdir. Ayrıca çoğu zaman tuvaletin ne işe yaradığını da tam olarak bilmezler. Biz öyle olduğunu düşünsek de.

1. adımdan başlayın

O halde kaka, çiş, tuvalet ve lazımlık hakkında konuşmaya başlayın. Bu yaşın güzel yanı, çocukların genellikle daha fazla şey anladıkları ve daha fazla konuşabildikleridir. Sizin açıklamalarınız sayesinde, ne hissettiklerini daha erken ifade edebilirler. Önce işledikten sonra, sonra işlerken ve ardından çiş veya kaka yapmadan önce. Bu, tuvalet eğitimi sürecine yardımcı olur. Ancak acele etmeyin, her çocuk farklıdır. Bazen 3,5 yaşındaki bir çocuk için bezini çıkarmak daha zor olabilir. Bu yüzden sohbet ederek ve alışmaya çalışarak başlayın, ardından ara sıra bir saat bezsiz kalmasını sağlayın (1. ve 2. adım). Çocuğunuzun bu hissi alışmasına izin verin. Bu süreyi yavaş yavaş uzatın (3. ve 4. adım).

Bebek bezinde rahatça oyun oynamak

3,5 yaş ve üstü birçok çocuk bez giymeye o kadar alışmıştır ki, bunu sorun etmezler. Aslında bu mantıklıdır: bez genellikle rahat oturur ve çocuğunuz oyununa rahatça devam edebilir. 3 yaş ve üstü çocuklar bez giymeye o kadar alışmıştır ki, çoğu zaman bunu değiştirmek istemezler.

Seçimler ve belirli anlar

Onlara seçim şansı vermek faydalıdır, ancak kontrolü elinde tutmalısın. Yani ne olacağına sen karar verirsin, ama ne zaman olacağına çocuğun karar verebilir. Örneğin: “Birazdan bezini çıkaracağız. Yemekten önce mi, yoksa sonra mı istersin?”

Sabit rutinlere uymak da yardımcı olabilir. Örneğin, ailedeki herkesin uyanınca, dışarı çıkmadan önce ve yemekten önce tuvalete gitmesi gibi. Böylece çocuğunuz bunun normal olduğunu, günlük yaşamın bir parçası olduğunu fark eder.

Başka ne yardımcı olabilir? Çocuğunuzun oynamaya devam etmeyi tercih ettiğini çok iyi anladığınızı belirtin. Ya da çocuğunuzun oyuncağını lazımlığa veya tuvalete götürmesine izin verin. Böylece çocuğunuz şunu anlar: Ne mutlu ki, oynamaya devam edebilirim! Bu düşünce, bir süreliğine lazımlığa veya tuvalete gitmesine yardımcı olur.  

‍

QA060-061