Już prawie 4 lata? Ale jeszcze nie bez pieluchy

Nie pomijaj żadnego kroku, bo wtedy zajmie to więcej czasu

Nawet jeśli Twoje dziecko jest już nieco starsze, zaczynasz od pierwszego kroku. Wielu rodziców uważa, że należy od razu zdjąć pieluchę. Jednak właśnie dla maluchów w wieku 3 lub 3,5 roku jest to dość dziwne. Przez całe życie nosiły pieluchy i są do tego przyzwyczajone. Nie nauczyły się jeszcze wyczuwać, co się dzieje, gdy pielucha jest zdjęta. Często też nie do końca wiedzą, do czego służy toaleta. Nawet jeśli nam się wydaje, że wiedzą.

Zacznij od kroku 1

Zacznij więc od rozmów o kupkach, siusiu, toalecie i nocniku. Zaletą tego wieku jest to, że dzieci często już trochę więcej rozumieją i potrafią więcej powiedzieć. Dzięki Twoim wyjaśnieniom często potrafią wcześniej nazwać to, co czują. Najpierw po wszystkim, potem w trakcie, a następnie przed oddaniem moczu lub wypróżnieniem. To pomaga w nauce korzystania z toalety. Nie spiesz się jednak zbytnio, każde dziecko jest inne. Czasami dla dziecka w wieku 3,5 roku zdjęcie pieluchy może być trudniejsze. Zacznij więc od rozmowy i zapoznania się z tematem, a potem od czasu do czasu pozwól mu spędzić godzinę bez pieluchy (kroki 1 i 2). Pozwól dziecku przyzwyczaić się do tego uczucia. Następnie powoli wydłużaj te godziny (w krokach 3 i 4).

Spokojnie robić kupkę w pieluszce

Wiele dzieci w wieku 3,5 roku lub starszych jest tak przyzwyczajonych do noszenia pieluch, że nie mają nic przeciwko temu. To właściwie logiczne: pielucha często dobrze leży, a dziecko może spokojnie bawić się dalej. Dzieci w wieku 3 lat i starsze są tak przyzwyczajone do noszenia pieluch, że często nie chcą ich zmieniać.

Wybory i stałe momenty

Pomocne jest danie dziecku możliwości wyboru, ale jednocześnie zachowanie kontroli. To znaczy, że to Ty decydujesz, co się stanie, ale dziecko może wybrać, kiedy. Na przykład: „Za chwilę zdejmiemy pieluchę. Chcesz to zrobić przed posiłkiem czy po nim?”.

Pomocne może być również przestrzeganie stałych nawyków. Na przykład, aby wszyscy członkowie rodziny korzystali z toalety po przebudzeniu, przed wyjściem z domu i przed posiłkiem. W ten sposób dziecko zauważy, że jest to normalne i po prostu należy do codziennych czynności.

Co jeszcze może pomóc? Powiedz dziecku, że doskonale rozumiesz, iż wolałoby dalej się bawić. Możesz też pozwolić mu zabrać ze sobą kilka zabawek do nocnika lub toalety. Dziecko będzie wtedy miało świadomość: „Na szczęście mogę jeszcze się pobawić!”. Taki pomysł często pomaga w skłonieniu dziecka do pójścia na chwilę do nocnika lub toalety.  

‍

QA060-061